คุณสมบัติเชิงกลของไม้อัดบอกความแข็งต้านการดัดของแผ่น หรือค่า MOE ซึ่งเป็นอัตราส่วนระหว่างความเค้นดัดกับความเครียดในช่วงยืดหยุ่น วัดเป็น N/mm² จากการทดสอบดัดสามจุดตาม EN 310 พร้อมกับค่ากำลังดัด (MOR) Minh Thanh Plywood อธิบายวิธีทดสอบ การคำนวณ ชั้น EN 636 และค่าการเฉือนกับการลื่นที่ควรมีในเอกสารข้อมูลสินค้า ผู้ผลิตเฟอร์นิเจอร์ ผู้รับเหมางานแบบหล่อคอนกรีต และผู้นำเข้าควรขอค่าทั้งสองทิศทาง เพราะค่า MOE ใช้ตัดสินการแอ่นตัว ส่วนค่า MOR ใช้ตัดสินการแตกหัก
โมดูลัสยืดหยุ่นของไม้อัดคืออะไร?
โมดูลัสยืดหยุ่นของไม้อัด หรือค่า MOE และโมดูลัสของยัง (Young’s modulus) คืออัตราส่วนระหว่างความเค้นดัดกับความเครียดในช่วงที่แผ่นยังคืนรูปได้ ค่านี้บอกความแข็งต้านการดัดของแผ่น มีหน่วยเป็น N/mm² ซึ่งเท่ากับ MPa; 9,000 N/mm² เท่ากับ 9 GPa
ไม้อัดมีค่า MOE สองทิศทาง ไม่ใช่ค่าเดียว ค่า MOE ขนานกับแนวเสี้ยนผิวหน้า (Em,0) วัดโดยให้วีเนียร์ผิวหน้าวางตามช่วงพาด ส่วนค่า MOE ตั้งฉาก (Em,90) วัดเมื่อวีเนียร์ผิวหน้าวางขวางช่วงพาด ค่าตามแนวขนานสูงกว่าเสมอ และเอกสารข้อมูลสินค้าที่ระบุ MOE เพียงค่าเดียวโดยไม่บอกทิศทางถือว่าข้อมูลไม่ครบ
สำหรับผู้ซื้อ ค่า MOE ช่วยตอบคำถามในการใช้งานจริง เช่น ชั้นวางจะแอ่นเท่าใด พื้นจะโก่งระหว่างตงมากเพียงใด หรือแผ่นแบบหล่อจะโก่งภายใต้แรงดันคอนกรีตสดเท่าใด ส่วนกำลังตอบอีกคำถามหนึ่ง คือแผ่นรับแรงได้ถึงจุดใดก่อนแตก
ค่า MOE โดยทั่วไปของไม้อัดแต่ละประเภท หน่วย N/mm² และ psi
ค่า MOE ที่เผยแพร่ของไม้อัดอยู่ในช่วงประมาณ 4,000 ถึง 12,500 N/mm² ขึ้นกับชนิดไม้ จำนวนชั้น และตัวเลขเป็นค่าที่ใช้ในการออกแบบหรือค่าเฉลี่ยจากการทดสอบ สำหรับการแปลงหน่วย 1,000 N/mm² ประมาณ 145,000 psi และ 1 GPa เท่ากับ 1,000 N/mm²
| ไม้อัดหรือประเภทแผ่น | MOE ตามแนวเสี้ยนผิวหน้า | หน่วย psi | เกณฑ์และแหล่งข้อมูล |
|---|---|---|---|
| ไม้อัดไม้สนฟินแลนด์ หนา 15 mm 11 ชั้น ขัดผิว | 4,750 N/mm² (ขวางแนว 3,300 N/mm²) | ประมาณ 689,000 psi (ขวางแนว 479,000 psi) | ค่าโมดูลัสตามเกรด BS 5268-2 สำหรับชั้นการใช้งาน 1 และ 2 ตามตารางของ Roymech |
| ไม้อัดเบิร์ชฟินแลนด์ หนา 18 mm 13 ชั้น | 7,452 ถึง 10,048 N/mm² (สองทิศทาง) | ประมาณ 1,081,000 ถึง 1,457,000 psi | ค่าโมดูลัสดัดเฉลี่ยจากเอกสารข้อมูล UPM WISA-Form Birch |
| ไม้อัดทั่วไป | 7,000 ถึง 8,600 N/mm² | ประมาณ 1,015,000 ถึง 1,247,000 psi | ตารางแผ่นวัสดุ Engineering Toolbox ที่ความหนาแน่น 400 ถึง 600 kg/m³ |
| ไม้อัดไม้เนื้ออ่อนโครงสร้างของสหรัฐฯ วีเนียร์ผิวหน้ากลุ่ม 1 | ประมาณ 12,500 N/mm² | ประมาณ 1,815,000 psi | ตาราง 2 ในข้อกำหนดการออกแบบไม้อัด (Plywood Design Specification) |
| LVL เพื่อใช้เปรียบเทียบ (Kerto-S) | ค่าเฉลี่ย 13,800 N/mm² ค่าลักษณะเฉพาะ 11,600 N/mm² | ค่าเฉลี่ยประมาณ 2,001,000 psi | เอกสารแสดงสมรรถนะของ Metsa Wood |
ให้ดูตัวเลขในตารางเป็นช่วงอ้างอิง ไม่ใช่เอกสารข้อมูลสินค้าของแผ่นที่ซื้อ โดยทั่วไปไม้อัดไม้เนื้ออ่อนจากสหรัฐฯ ระบุค่าประมาณ 1.5 ถึง 1.8 ล้าน psi จึงควรตรวจเอกสารข้อมูลของแผ่นจริง รูปแบบสำคัญสามประการที่เห็นจากตารางมีดังนี้
- ค่าที่ใช้ในการออกแบบต่ำกว่าค่าเฉลี่ยจากการทดสอบ ค่าโมดูลัสตามเกรดของไม้อัดไม้สนหนา 15 mm จาก Roymech (4,750 N/mm²) เป็นค่าการออกแบบ ส่วนค่าเฉลี่ยจากการทดสอบ เช่น ตัวเลขของไม้อัดเบิร์ชข้างต้น จะสูงกว่า ควรเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยกับค่าเฉลี่ย
- ความหนาแน่นสูงช่วยเพิ่ม MOE ในการเปรียบเทียบแผ่น 9 ชั้น ไม้อัดยูคาลิปตัส (ประมาณ 700 ถึง 720 kg/m³) มีค่า MOR และ MOE สูงกว่าไม้อัดป็อปลาร์ (ประมาณ 500 ถึง 560 kg/m³) แผ่นไม้เนื้อแข็งที่มีไส้ยูคาลิปตัสอย่างของเราจะแข็งขึ้นจากไส้แผ่น ส่วนแผ่นป็อปลาร์และโอโคเมจะเบาและยืดหยุ่นกว่า
- ความชื้นเปลี่ยนค่าที่วัดได้ ค่าที่เผยแพร่ตั้งอยู่บนระดับความชื้นที่ระบุ ซึ่งโดยทั่วไปเป็นความชื้นสมดุล 12 % และไม้อัดจะสูญเสียความแข็งเมื่อเปียกมากขึ้น ควรสอบถามค่าความชื้นขณะทดสอบ
ค่าทิศทางตั้งฉากต่ำกว่าในทุกรายการที่ระบุไว้ จึงแยกอธิบายสองทิศทางในหัวข้อถัดไป
กำลังดัดของไม้อัด (MOR) เทียบกับโมดูลัสยืดหยุ่น
กำลังดัด (MOR หรือโมดูลัสการแตกหัก) คือความเค้นที่ทำให้ชิ้นทดสอบไม้อัดแตกขณะรับแรงดัด ส่วน MOE บอกความแข็งของแผ่นก่อนถึงจุดนั้น ทั้งสองค่าได้จากการทดสอบเดียวกันบนชิ้นทดสอบเดียวกัน เอกสารข้อมูลสินค้าจึงมักแสดงคู่กัน
| ค่า | สิ่งที่วัด | หน่วย | ใช้ตัดสินเรื่องใด | การทดสอบ |
|---|---|---|---|---|
| MOE โมดูลัสยืดหยุ่น | ความแข็งในช่วงยืดหยุ่น | N/mm² | การแอ่นของชั้นวาง การโก่งของพื้นและแบบหล่อ | EN 310 (EN 789 สำหรับค่าด้านโครงสร้าง) |
| MOR กำลังดัด | ความเค้นเมื่อแผ่นเสียหายจากการดัด | N/mm² | ขั้นบันได ชิ้นส่วนยื่นรับแรง และแรงกดเฉพาะจุด | EN 310 (EN 789) |
| กำลังเฉือนของแนวกาว | คุณภาพการยึดติดหลังการปรับสภาพ | N/mm² และ % เนื้อไม้แตก | การแยกชั้นเมื่อใช้ในที่ชื้นหรือภายนอก | EN 314-1 ประเมินตาม EN 314-2 |
| กำลังรับแรงอัด | ความเค้นเมื่อแผ่นแตกยุบภายใต้แรงกด | N/mm² | แรงใต้เสาและอุปกรณ์ยึด | EN 789 |
| ความต้านทานการลื่น | การยึดเกาะของผิวหน้า | ชั้น R หรือค่าลูกตุ้ม | พื้น พื้นรถพ่วง เวที | DIN 51130, EN 16165 |
กำลังต้านแรงดัดของไม้อัดเป็นอีกชื่อหนึ่งของ MOR แผ่นอาจผ่านเกณฑ์กำลังแต่ไม่ผ่านด้านความแข็งต้านการดัด ชั้นวางยาวที่ทำจากไม้อัดป็อปลาร์บางแทบไม่แตก แต่อาจแอ่นจนเห็นได้ชัด ดังนั้นเมื่อต้องเปรียบเทียบช่วงพาด ค่า MOE คือค่าที่ควรใช้
วิธีทดสอบดัดตาม EN 310
EN 310 วัดค่า MOE และ MOR ด้วยการทดสอบดัดสามจุดบนแถบทดสอบขนาดเล็กที่ตัดจากแผ่น ห้องปฏิบัติการดำเนินการตามลำดับนี้
- ปรับสภาพชิ้นทดสอบ ที่ 20 °C และความชื้นสัมพัทธ์ 65 % จนมวลคงที่ เพื่อไม่ให้ความชื้นเปลี่ยนผลทดสอบ
- ตัดแถบทดสอบ ให้กว้าง 50 mm และยาว 20 เท่าของความหนาบวก 50 mm โดยครึ่งหนึ่งให้แนวเสี้ยนผิวหน้าไปตามแถบ และอีกครึ่งให้วางขวางแนวแถบ
- วัดความกว้างและความหนา ของแถบแต่ละชิ้นให้ละเอียด 0.1 mm หรือดีกว่า เนื่องจากความหนาถูกนำไปคำนวณยกกำลังสองและสาม
- กำหนดช่วงพาด ระหว่างจุดรองรับสองจุดให้เท่ากับ 20 เท่าของความหนาระบุ หรือ 360 mm สำหรับแผ่นหนา 18 mm
- กดตรงกลาง ด้วยอัตราคงที่ เพื่อให้แถบแตกภายใน 60 ± 30 วินาที
- บันทึกแรงและการโก่งตัว ในช่วงยืดหยุ่น รวมถึงแรงสูงสุดขณะเสียหาย
- คำนวณ MOE จากช่วงเส้นตรงของกราฟแรงกับการโก่งตัว และคำนวณ MOR จากแรงสูงสุด แล้วรายงานค่าเฉลี่ยของแต่ละทิศทาง
การทดสอบทั้งหมดใช้เวลาไม่นาน ชุดแถบทดสอบจากแผ่นหนึ่งจะถูกปรับสภาพ ตัด และทดสอบจนแตกภายในไม่กี่วัน Minh Thanh จัดการทดสอบผ่าน SGS เมื่อร้องขอ โดยใช้แผ่นจากการผลิตของคุณ
วิธีคำนวณ MOR และ MOE พร้อมตัวอย่าง
MOR และ MOE คำนวณจากสูตรสั้น ๆ สองสูตรตาม EN 310 โดย F คือแรงหน่วยนิวตัน, l คือช่วงพาด, b คือความกว้าง, t คือความหนา และ a คือการโก่งตัว ทั้งหมดมีหน่วยเป็นมิลลิเมตร ตัวอย่างด้านล่างใช้กับแถบทดสอบมาตรฐาน
- MOR = 3 × Fmax × l ÷ (2 × b × t²)
- MOE = l³ × (F2 − F1) ÷ (4 × b × t³ × (a2 − a1)) โดย F1 อยู่ที่ประมาณ 10 % และ F2 อยู่ที่ประมาณ 40 % ของแรงสูงสุด
พิจารณาแถบทดสอบหนา 18 mm กว้าง 50 mm วางบนช่วงพาด 360 mm และแตกที่แรง 1,500 N
- t² = 18 × 18 = 324; 2 × 50 × 324 = 32,400
- 3 × 1,500 × 360 = 1,620,000
- MOR = 1,620,000 ÷ 32,400 = 50 N/mm²
สำหรับ MOE แรงเพิ่มขึ้น 450 N ระหว่าง F1 กับ F2 ขณะที่จุดกึ่งกลางโก่งเพิ่มอีก 2.0 mm
- l³ = 360³ = 46,656,000; × 450 = 20,995,200,000
- t³ = 5,832; 4 × 50 × 5,832 × 2.0 = 2,332,800
- MOE = 20,995,200,000 ÷ 2,332,800 = 9,000 N/mm²
การคำนวณเดียวกันแสดงให้เห็นว่าเหตุใดการวัดความหนาจึงต้องแม่นยำ หากแถบทดสอบหนา 18.2 mm แต่ห้องปฏิบัติการใช้ค่า 18 mm พจน์ความแข็งต้านการดัดจะคลาดเคลื่อนตาม (18.2 ÷ 18)³ หรือประมาณ 3.4 % และพจน์กำลังจะคลาดเคลื่อนประมาณ 2.2 % แผ่นที่สอบเทียบและควบคุมความหนาไว้ที่ ±0.2–0.3 mm ให้ผลทดสอบที่ทำซ้ำได้
คุณสมบัติหน้าตัดของไม้อัดต่อความกว้าง 1 m
คุณสมบัติหน้าตัดช่วยแปลงค่า MOE ของแผ่นให้เป็นค่าการโก่งตัว โดยความแข็งต้านการดัดเท่ากับ MOE คูณโมเมนต์ความเฉื่อยของพื้นที่หน้าตัด (I) และความต้านทานการดัดเท่ากับโมดูลัสหน้าตัด (Z) สำหรับแถบหน้าตัดตันกว้าง 1 m, I = b × t³ ÷ 12 และ Z = b × t² ÷ 6
| ความหนา | I ต่อความกว้าง 1 m (ค่ารวม) | Z ต่อความกว้าง 1 m (ค่ารวม) |
|---|---|---|
| 12 mm | 144,000 mm⁴ | 24,000 mm³ |
| 18 mm | 486,000 mm⁴ | 54,000 mm³ |
แผ่นหนา 18 mm หนากว่าแผ่น 12 mm อยู่ 1.5 เท่า และมีค่า I ที่บอกความแข็งมากกว่า 3.4 เท่า เพราะความแข็งเพิ่มตามความหนายกกำลังสาม ตารางออกแบบ เช่น BS 5268-2 ระบุค่าประสิทธิผลที่ต่ำกว่า เนื่องจากวีเนียร์ขวางแนวเสี้ยนช่วยรับแรงดัดได้น้อย สำหรับไม้อัดผิวเบิร์ชฟินแลนด์ หนา 15 mm 11 ชั้น ตารางให้ค่า I เท่ากับ 224,000 mm⁴ และ Z เท่ากับ 32,200 mm³ ซึ่งต่ำกว่าค่ารวมประมาณ 20 % และ 14 % ตามลำดับ ใช้ค่าประสิทธิผลจากเอกสารข้อมูลแผ่นหรือมาตรฐานในการออกแบบ และใช้ค่ารวมสำหรับการประเมินเบื้องต้น
เหตุใดไม้อัดจึงมีค่าในแนวขนานและแนวตั้งฉาก
ไม้อัดแข็งต้านการดัดตามแนวเสี้ยนผิวหน้ามากกว่า เพราะวีเนียร์ชั้นนอกวางไปในทิศทางนั้น และชั้นนอกสุดรับความเค้นดัดส่วนใหญ่ ขณะดัด ความเค้นสูงสุดอยู่ที่ผิวด้านบนและด้านล่าง และเป็นศูนย์ที่จุดกึ่งกลาง ดังนั้นผิวหน้าและผิวหลังจึงเป็นตัวกำหนดความแข็งส่วนใหญ่ในทิศทางของชั้นเหล่านั้น
โดยทั่วไปแผ่นหนา 18 mm ประกอบด้วย 11–13 ชั้น โดยสลับแนวเสี้ยน ตามความยาวแผ่น ผิวหน้า ผิวหลัง และชั้นไส้ทุกชั้นเว้นชั้นหนึ่งวางตามช่วงพาด ส่วนตามความกว้าง วีเนียร์ชั้นนอกสองชั้นวางขวางแนวเสี้ยน และชั้นถัดเข้ามารับแรงโดยมีระยะแขนแรงสั้นกว่า ผลคือ MOE ในแนวตั้งฉากต่ำกว่าแนวขนานมาก และช่องว่างระหว่างค่าทั้งสองจะลดลงเมื่อจำนวนชั้นเพิ่มขึ้น
สำหรับการออกแบบ มีกฎข้อเดียวคือวางแนวเสี้ยนผิวหน้าขวางจุดรองรับ พื้นที่วางโดยให้แนวเสี้ยนผิวหน้าขนานกับตง หรือชั้นวางที่ตัดให้แนวเสี้ยนพาดจากด้านหน้าไปด้านหลัง จะใช้ด้านที่อ่อนกว่าของแผ่น
ปัจจัยที่เปลี่ยนค่าโมดูลัสยืดหยุ่นของไม้อัด
ปัจจัยห้าประการที่ส่งผลต่อ MOE ของแผ่นไม้อัด เรียงตามขนาดอิทธิพลมีดังนี้
- ชนิดไม้และความหนาแน่น ไม้ที่หนาแน่นกว่าจะแข็งกว่า วีเนียร์ผิวเบิร์ชให้ค่าสูงที่สุดในบรรดาวีเนียร์ผิวหน้าที่ใช้กับไม้อัดทั่วไป และไส้ที่หนักกว่าก็ช่วยเพิ่มความแข็งด้วย ความหนาแน่นอ้างอิงของไส้แผ่น ได้แก่ Styrax ประมาณ 500 kg/m³, Acacia ประมาณ 580 kg/m³ และ Eucalyptus ประมาณ 650 kg/m³
- การจัดเรียงชั้น สัดส่วนวีเนียร์ที่วางไปตามช่วงพาดและระยะห่างจากจุดกึ่งกลางเป็นตัวกำหนดค่าในแนวขนานและแนวตั้งฉาก
- ความชื้น ไม้สูญเสียความแข็งเมื่อดูดซับน้ำ Minh Thanh อบวีเนียร์และแผ่นสำเร็จรูปให้มีความชื้น 8–12 % ก่อนจัดส่ง ซึ่งเป็นช่วงปกติของไม้อัดทำเฟอร์นิเจอร์
- การยึดติดและการอัด แนวกาวที่เต็มและสม่ำเสมอช่วยให้ชั้นต่าง ๆ ทำงานร่วมกัน ช่องว่างและโพรงในไส้แผ่นทำหน้าที่เสมือนเนื้อไม้ที่หายไป
- ความแม่นยำของความหนา แผ่นที่ความหนาไม่สม่ำเสมอทำให้ผลทดสอบแปรผัน ดังที่ตัวอย่างคำนวณแสดงไว้
ชนิดกาวแทบไม่เปลี่ยนค่า MOE ในสภาวะแห้ง แต่มีผลเมื่อแผ่นเปียก ซึ่งเป็นสิ่งที่ชั้นการยึดติดตาม EN 314-2 ใช้ระบุ
ชั้นกำลัง EN 636: อ่านค่า F20/10 E40/20 อย่างไร
EN 636 จัดชั้นไม้อัดสำหรับงานโครงสร้างตามกำลังดัด (ชั้น F) และความแข็งต้านการดัด (ชั้น E) โดยระบุค่าในแนวขนานและแนวตั้งฉากกับแนวเสี้ยนผิวหน้า คำอธิบายของ BSI สำหรับ BS EN 636:2012+A1:2015 (เข้าดูเมื่อ 27 ตุลาคม 2026) ครอบคลุมไม้อัดสำหรับงานโครงสร้างและงานทั่วไปในสภาวะแห้ง ชื้น หรือภายนอก ค่า “F20/10 E40/20” อ่านได้ดังนี้
| ส่วนของชั้น | ความหมาย | ค่า |
|---|---|---|
| F20 | กำลังดัดลักษณะเฉพาะ แนวขนาน | 20 N/mm² |
| /10 | กำลังดัดลักษณะเฉพาะ แนวตั้งฉาก | 10 N/mm² |
| E40 | โมดูลัสยืดหยุ่นเฉลี่ย แนวขนาน (เลขชั้น × 100) | 4,000 N/mm² |
| /20 | โมดูลัสยืดหยุ่นเฉลี่ย แนวตั้งฉาก | 2,000 N/mm² |
กำลังลักษณะเฉพาะเป็นค่าด้านต่ำ ซึ่งเป็นระดับที่ชิ้นทดสอบ 95 % ทำได้ จึงต่ำกว่าค่า MOR เฉลี่ยที่ห้องปฏิบัติการรายงานมาก อย่านำค่า MOR เฉลี่ยในเอกสารข้อมูลสินค้าไปเทียบกับชั้น F โดยตรง ให้เปรียบเทียบชั้นกับชั้น หรือค่าเฉลี่ยกับค่าเฉลี่ย
สำหรับไม้อัดโครงสร้างที่จำหน่ายในสหภาพยุโรป ต้องระบุชั้นหรือค่าที่ประกาศไว้ในเอกสารแสดงสมรรถนะตาม EN 13986 ซึ่งเป็นมาตรฐานประสานสำหรับแผ่นวัสดุจากไม้ ส่วนเครื่องหมาย CE อ้างอิง ข้อบังคับผลิตภัณฑ์ก่อสร้าง Regulation (EU) No 305/2011 (ตรวจเมื่อ 20 ตุลาคม 2026) คู่มือของเราเรื่อง EN 13986 และเครื่องหมาย CE อธิบายกรณีที่ข้อกำหนดนี้ใช้บังคับ
กำลังรับแรงอัดของไม้อัดและกำลังดัด
กำลังรับแรงอัดของไม้อัดคือความเค้นที่ทำให้แผ่นยุบเมื่อรับแรงกดในระนาบ ทดสอบตาม EN 789 สำหรับไม้อัดโครงสร้าง และประกาศค่าในแนวขนานกับแนวตั้งฉากกับแนวเสี้ยนผิวหน้าเช่นเดียวกับค่าการดัด ค่านี้ต่ำกว่ากำลังดัดของแผ่นเดียวกัน และเช่นเดียวกับ MOE จะสูงกว่าในแนวขนานกับแนวเสี้ยนผิวหน้า
แรงอัดเป็นตัวตัดสินเมื่อมีแรงกระจุกตัว เช่น ใต้เสาบนพื้น ที่บานพับหรือสลักเกลียวบนลัง หรือบริเวณขอบรองรับของคาน ส่วนกำลังต้านแรงดัดของไม้อัดหรือ MOR ใช้พิจารณาช่วงพาดและขั้นบันได สำหรับชิ้นส่วนเฟอร์นิเจอร์ ความสามารถในการยึดสกรูและการรับแรงอัดที่ขอบของไส้แผ่นมีความสำคัญกว่าค่าทั้งสอง ไส้แผ่นที่หนาแน่นและไม่มีโพรงจะยึดสกรูและรับแรงที่ขอบได้ดีกว่าไส้แผ่นที่เบาและมีช่องว่าง
แรงอัดตั้งฉากกับผิวแผ่น หรือการยุบตัวของแผ่นเมื่อรับแรงเฉพาะจุด ขึ้นกับความหนาแน่นของไส้แผ่นเป็นหลัก ไส้ยูคาลิปตัสและอะคาเซียหนักกว่า Styrax และทนรอยบุบได้ดีกว่า แต่มีน้ำหนักต่อแผ่นสูงขึ้น
กำลังเฉือนของกาวในไม้อัดตาม EN 314
ทดสอบกำลังเฉือนของกาวในไม้อัดตาม EN 314-1 และประเมินตาม EN 314-2 โดยปรับสภาพชิ้นทดสอบที่มีรอยบากในน้ำก่อน แล้วดึงให้แยกออกในแนวเฉือน จากนั้นอ่านผลควบคู่กับสัดส่วนเนื้อไม้ที่แตกบนผิวที่เสียหาย คำอธิบายของ BSI เกี่ยวกับ EN 314-2 (เข้าดูเมื่อ 27 ตุลาคม 2026) ระบุขอบเขตเป็นข้อกำหนดด้านคุณภาพการยึดติด
| กำลังเฉือนเฉลี่ย fv | สัดส่วนเนื้อไม้แตกปรากฏขั้นต่ำ |
|---|---|
| 0.2 ≤ fv < 0.4 N/mm² | 80 % |
| 0.4 ≤ fv < 0.6 N/mm² | 60 % |
| 0.6 ≤ fv < 1.0 N/mm² | 40 % |
| fv ≥ 1.0 N/mm² | ไม่กำหนด |
การปรับสภาพก่อนทดสอบเป็นตัวกำหนดชั้นการยึดติด โดยแช่น้ำ 24 ชั่วโมงที่ 20 °C สำหรับชั้น 1 (แห้ง), ต้ม 6 ชั่วโมงและพักให้เย็น 1 ชั่วโมงสำหรับชั้น 2 (ชื้น) และใช้การต้มเป็นรอบหรือการต้ม 72 ชั่วโมงสำหรับชั้น 3 (ภายนอก) การต้ม 72 ชั่วโมงเป็นการทดสอบการยึดติดของชิ้นตัวอย่าง ไม่ใช่การทดสอบการปล่อยสาร และไม่ใช่การรับรองสำหรับงานทางทะเลด้วยตัวมันเอง
แผ่นเฟอร์นิเจอร์ของ Minh Thanh ใช้กาว UF ที่ระดับการปล่อยสาร E0 และการยึดติดชั้น 1 สำหรับใช้ภายในอาคารในสภาพแห้ง ส่วนกาวเสริมเมลามีนและกาวฟีนอลิก (WBP) ผลิตตามข้อกำหนดของลูกค้า เช่นเดียวกับ ไม้อัดภายนอก
มาตรฐานความต้านทานการลื่นของไม้อัด: DIN 51130 และ EN 16165
ความต้านทานการลื่นของพื้นไม้อัดจัดระดับด้วยชั้น R ตาม DIN 51130 หรือวิธีทดสอบใน EN 16165 ซึ่งรวมทางลาดเอียง ลูกตุ้ม และเครื่องวัดแรงเสียดทานไว้ในมาตรฐานยุโรปฉบับเดียว การทดสอบทางลาดเป็นวิธีที่ผู้ซื้อส่วนใหญ่คุ้นเคย
| ชั้น R (DIN 51130) | มุมทางลาดที่ผู้ทดสอบเริ่มลื่น |
|---|---|
| R9 | 6–10° |
| R10 | มากกว่า 10–19° |
| R11 | มากกว่า 19–27° |
| R12 | มากกว่า 27–35° |
| R13 | มากกว่า 35° |
การทดสอบลูกตุ้มให้ค่าทดสอบลูกตุ้ม (PTV) แนวทางของ UK Slip Resistance Group ระบุว่าค่า 36 ขึ้นไปมีโอกาสลื่นต่ำในสภาพเปียก ค่าชั้นจากทางลาดและค่าลูกตุ้มเป็นการวัดคนละแบบและแปลงเทียบกันไม่ได้ จึงควรระบุค่าที่โครงการต้องการให้ชัดเจน
ชั้นความต้านทานการลื่นเป็นคุณสมบัติของผิวหน้า ไม่ใช่ของแผ่นทั้งแผ่น ฟิล์มลายหกเหลี่ยมบน ไม้อัดกันลื่น ซึ่ง Minh Thanh รับผลิตตามคำสั่งซื้อ ต้องทดสอบในสภาพที่ส่งมอบ ส่วน ไม้อัดเคลือบฟิล์ม ผิวเรียบที่ใช้ไส้แผ่นแบบเดียวกันให้ผลต่างออกไป
ความทนต่อการขัดถูของไม้อัดเคลือบฟิล์มและไม้อัดกันลื่น
ทดสอบความทนต่อการขัดถูของแผ่นเคลือบฟิล์มด้วยเครื่องขัดถู Taber โดยให้ล้อขัดสองล้อหมุนบนผิวจนฟิล์มสึกทะลุ แล้วบันทึกจำนวนรอบ ฟิล์มที่หนากว่าและฟิล์มฟีนอลิกที่มีเรซินมากกว่าจะใช้งานได้นานกว่า ส่วนไส้แผ่นไม่มีผลต่อตัวเลขนี้
ควรขอผล Taber พร้อมน้ำหนักและสีฟิล์มที่สั่งซื้อ เพราะค่านี้เป็นคุณสมบัติของฟิล์มนั้น สำหรับพื้นรถพ่วงและพื้นเวที ความทนต่อการขัดถูของลายกันลื่นเป็นตัวกำหนดว่าชั้น R จะคงอยู่ได้นานเพียงใด ส่วนงานแบบหล่อ จำนวนรอบการใช้งานขึ้นกับความทนต่อการสึกของฟิล์มและน้ำยาลอกแบบ
ค่าที่ควรขอในเอกสารข้อมูลไม้อัด
เอกสารข้อมูลไม้อัดที่ใช้เปรียบเทียบได้ควรระบุแต่ละค่าพร้อมทิศทาง มาตรฐานทดสอบ และข้อมูลของแผ่นที่นำมาวัด ควรขอข้อมูลต่อไปนี้
- MOE และ MOR ทั้งแนวขนานและแนวตั้งฉาก เป็นค่าเฉลี่ยตาม EN 310 (หรือชั้น EN 636 และค่า EN 789 สำหรับงานโครงสร้าง)
- โครงสร้างแผ่น ได้แก่ ความหนา จำนวนชั้น และชนิดไม้ของผิวหน้าและไส้แผ่น
- ชั้นการยึดติด ตาม EN 314-2 พร้อมวิธีปรับสภาพก่อนทดสอบ
- ความหนาแน่น ของแผ่นที่ทดสอบ
- ความชื้น ขณะทดสอบ
- สำหรับผิวฟิล์มหรือผิวกันลื่น น้ำหนักฟิล์ม ผล Taber และชั้นกันลื่นหรือค่าลูกตุ้มของผิวที่ส่งมอบ
- ห้องปฏิบัติการและวันที่ ในรายงาน
ค่าที่ไม่มีรายละเอียดโครงสร้างแผ่นและมาตรฐานทดสอบไม่สามารถนำมาเปรียบเทียบกันได้ หากโรงงานไม่มีรายงานทดสอบสำหรับข้อกำหนดเฉพาะของคุณ วิธีที่เชื่อถือได้คือทดสอบแผ่นจากการผลิตจริงของคุณ Minh Thanh จัดการทดสอบจากหน่วยงานภายนอกตามวิธีของผู้ซื้อผ่าน SGS เมื่อร้องขอ
ปัจจัยที่ Minh Thanh ควบคุมและส่งผลต่อตัวเลข
ความแข็งต้านการดัดและกำลังของแผ่นกำหนดตั้งแต่ขั้นตอนการผลิต ก่อนนำไปทดสอบ Minh Thanh ควบคุมขั้นตอนที่ส่งผลต่อค่าเหล่านี้
- การอัดสองครั้ง แผ่นเกรดเฟอร์นิเจอร์อัดสองครั้งเป็นมาตรฐาน โดยอัดและปรับระดับแผ่นไส้ก่อน จากนั้นจึงอัดผิวหน้าและผิวหลังทับลงไป ไส้ที่ปรับระดับแล้วช่วยให้ผิวหน้าแนบเรียบสม่ำเสมอและทำให้ความหนาแผ่นสม่ำเสมอ
- ไส้แผ่นเย็บประสาน ชั้นไส้เย็บประสานทั้งแนวนอนและแนวตั้ง ทำให้ไส้ปิดสนิทและชั้นต่าง ๆ ทำงานร่วมกันขณะรับแรงดัด
- ค่าความคลาดเคลื่อนของความหนา แผ่นเฟอร์นิเจอร์ขัดผิวควบคุมความหนาไว้ที่ ±0.2–0.3 mm จนถึง ±0.2 mm เพื่อให้ผลทดสอบทำซ้ำได้
- ความชื้น วีเนียร์และแผ่นสำเร็จรูปจัดส่งที่ความชื้น 8–12 %
- การเลือกไส้แผ่น ใช้ Styrax สำหรับแผ่นน้ำหนักเบา และ Eucalyptus สำหรับแผ่นที่หนักและแข็งกว่า ส่วนไส้ Acacia และ Pine สั่งผลิตได้
ควรระบุรายละเอียดโครงสร้างเหล่านี้ไว้ในข้อกำหนดสินค้า หน้าคุณภาพ แสดงใบรับรองและรายงานทดสอบที่ Minh Thanh มี
ข้อความที่ควรใส่ใน RFQ เมื่อกำหนดค่ากำลัง
ระบุการใช้งาน โครงสร้างแผ่น และวิธีทดสอบไว้ในบรรทัดเดียว เพื่อให้ใบเสนอราคาเป็นแผ่นที่ตรงตามตัวเลขที่กำหนด
18 mm × 1220 × 2440 mm; ผิวหน้า/หลัง: birch D/E; ไส้: Eucalyptus เย็บประสาน อัดสองครั้ง; การยึดติดด้วยกาวเสริมเมลามีน ชั้น 2 ตาม EN 314-2; ทดสอบ MOE และ MOR ตาม EN 310 ทั้งแนวขนานและแนวตั้งฉาก พร้อมรายงาน SGS จากการผลิตครั้งแรก; ความหนา ±0.3 mm; 1×40HC CIF ท่าเรือของคุณ
Minh Thanh ส่งตัวอย่างแผ่นตามข้อกำหนดให้ทดสอบได้โดยไม่คิดค่าใช้จ่าย และตอบกลับภายในไม่กี่ชั่วโมง ติดต่อ contact@minhthanhplywood.com หรือ WhatsApp +84 988 586 601
คำถามที่ผู้ซื้อถามบ่อย
ค่าโมดูลัสยืดหยุ่นของไม้อัดคืออะไร?
เป็นค่าความแข็งต้านการดัดของแผ่น หรืออัตราส่วนระหว่างความเค้นกับความเครียดในช่วงยืดหยุ่น วัดด้วยการทดสอบดัดสามจุดตาม EN 310 และรายงานเป็น N/mm² (MPa) ทั้งในแนวขนานและแนวตั้งฉากกับแนวเสี้ยนผิวหน้า
คำนวณค่า MOR ของไม้อัดอย่างไร?
MOR เท่ากับ 3 × แรงสูงสุด × ช่วงพาด หารด้วย 2 × ความกว้าง × ความหนายกกำลังสอง สำหรับชิ้นทดสอบหนา 18 mm กว้าง 50 mm วางบนช่วงพาด 360 mm และแตกที่แรง 1,500 N ค่า MOR คือ 50 N/mm²
MOE กับ MOR ต่างกันอย่างไร?
MOE วัดความแข็งต้านการดัด ว่าแผ่นโก่งตัวน้อยเพียงใดภายใต้แรงที่ยังรับได้ ส่วน MOR วัดกำลัง คือความเค้นที่ทำให้แผ่นแตก ชั้นวางที่แอ่นตัวเสียรูปคือปัญหาด้าน MOE ส่วนขั้นบันไดที่แตกร้าวคือปัญหาด้าน MOR
กำลังดัดของไม้อัดกับความแข็งแรงต่อการดัดเป็นค่าเดียวกันหรือไม่?
ใช่ กำลังต้านแรงดัด กำลังดัด และโมดูลัสการแตกหัก (MOR) หมายถึงค่าเดียวกัน คือความเค้นดัดสูงสุดที่ชิ้นทดสอบรับได้ก่อนเสียหายในการทดสอบ EN 310
เหตุใดไม้อัดจึงแข็งกว่าเมื่อรับแรงตามแนวเสี้ยนผิวหน้า?
วีเนียร์ผิวหน้าและผิวหลังวางตามความยาวแผ่นและอยู่ห่างจากจุดกึ่งกลางมากที่สุด ซึ่งเป็นบริเวณที่ความเค้นดัดสูงที่สุด เมื่อรับแรงขวางแผ่น วีเนียร์ชั้นนอกวางขวางแนวเสี้ยน ค่า MOE ในแนวตั้งฉากจึงต่ำกว่า และช่องว่างระหว่างสองค่าจะแคบลงเมื่อจำนวนชั้นเพิ่มขึ้น
F20/10 E40/20 บนไม้อัดหมายถึงอะไร?
เป็นชั้นกำลังตาม EN 636 โดยระบุค่ากำลังดัดลักษณะเฉพาะ 20 N/mm² ในแนวขนานและ 10 N/mm² ในแนวตั้งฉาก และค่าโมดูลัสยืดหยุ่นเฉลี่ย 4,000 N/mm² ในแนวขนานกับ 2,000 N/mm² ในแนวตั้งฉากกับแนวเสี้ยนผิวหน้า
ข้อกำหนดกำลังเฉือนของกาวสำหรับไม้อัดคืออะไร?
EN 314-2 กำหนดให้พิจารณากำลังเฉือนร่วมกับสัดส่วนการแตกของเนื้อไม้ ตั้งแต่ 0.2 ถึงต่ำกว่า 0.4 N/mm² ต้องมีเนื้อไม้แตกอย่างน้อย 80 % ตั้งแต่ 0.4 ถึงต่ำกว่า 0.6 N/mm² ต้องมี 60 % ตั้งแต่ 0.6 ถึงต่ำกว่า 1.0 N/mm² ต้องมี 40 % และเมื่อได้ 1.0 N/mm² ขึ้นไป ไม่กำหนดสัดส่วนเนื้อไม้แตก การปรับสภาพก่อนทดสอบเป็นตัวกำหนดชั้นการยึดติด 1, 2 หรือ 3
มาตรฐานใดใช้วัดความต้านทานการลื่นของไม้อัดกันลื่น?
DIN 51130 จัดชั้นพื้น R9 ถึง R13 ด้วยทางลาดเอียง ส่วน EN 16165 รวมวิธีทางลาด ลูกตุ้ม และเครื่องวัดแรงเสียดทานไว้ในมาตรฐานยุโรปฉบับเดียว ผู้ซื้อควรระบุชั้นหรือค่าลูกตุ้มของผิวหน้าจริงที่ต้องการ เพราะสองค่านี้แปลงหากันไม่ได้
Minh Thanh ทดสอบค่า MOR และ MOE สำหรับคำสั่งซื้อของฉันได้หรือไม่?
ได้ โดยสามารถจัดการทดสอบจากหน่วยงานภายนอกตามวิธีที่ผู้ซื้อกำหนด เช่น EN 310 สำหรับการดัด หรือ EN 314 สำหรับคุณภาพการยึดติด ผ่าน SGS เมื่อร้องขอ โดยใช้แผ่นจากการผลิตของคุณ
แผ่นที่หนากว่าจะมีค่า MOE สูงกว่าเสมอหรือไม่?
ไม่ใช่ MOE เป็นค่าของวัสดุ จึงหารค่าความหนาออกไปแล้ว แผ่นที่หนากว่าจะต้านการดัดได้มากกว่าเมื่อเป็นชิ้นงาน เพราะความแข็งเพิ่มตามความหนายกกำลังสาม แต่ค่า MOE ขึ้นกับชนิดไม้ การจัดเรียงชั้น และการยึดติด